WYSTAWA

wernisaż wystawy: 9 maja 2014 r. o 17.oo.

wystawa otwarta w dniach 10-25 maja 2014 r.
w Şefik Bursalı Sanat Galerisi
Orhanbey Mh., 6. Uçak Sokak No:2, Bursa, Turcja
codziennie w godzinach 10.oo-18.oo
oprócz niedziel

Wystawa jest prezentacją dorobku Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w dziedzinie projektowania tkaniny i mody oraz konserwacji tkanin zabytkowych – zwieńczeniem projektu zorganizowanego z Muzeum Przemysłu Tekstylnego Merinos w Bursie.

Prezentuje w pierwszej części efekty warsztatów: projekty tkanin i mody inspirowane tureckim współczesnym kolorytem, rzemiosłem i przemysłem włókienniczym, wykonane przez uczestników, studentów Katedry Mody oraz tkaninę strukturalną wykonaną przez studentki Katedry Konserwacji i Restauracji Tkanin Zabytkowych.

Druga część wystawy prezentuje osiągnięcia światowej sławy specjalistów w dziedzinie konserwacji tkanin oraz ich studentów, którzy pracowali wielokrotnie nad tkaninami tureckimi i inspirowanymi osmańską sztuką. Stanowią̨ one ważną cześć́ polskich zbiorów muzealnych, a ich historia jest też historią kontaktów polsko-tureckich. Pokaz dotyczy nie tylko efektów konserwacji i restauracji, ale także nowoczesnej techniki i naukowych metod stosowanych w trakcie tej pracy, które będą̨ ciekawe dla tureckich naukowców, archeologów i muzealników.

Wystawie towarzyszy afisz oraz dwujęzyczny, polsko-turecki folder (do pobrania).

Cele wystawy konserwacji i restauracji tkanin zabytkowych:

  • Ukazanie dziedzictwa kulturowego Polski oraz Turcji na pochodzących z polskich zbiorów zabytkach wschodniej sztuki tekstylnej oraz polskich tkaninach zabytkowych inspirowanych sztuką Bliskiego Wschodu.

  • Prezentacja metod konserwatorskich stosowanych w Katedrze Konserwacji i Restauracji Tkanin Zabytkowych ASP w W-wie na przykładzie kilku różnych obiektów o wschodniej proweniencji. 

Poruszane zagadnienia:

  • Bogactwo i różnorodność tkanin wschodnich  w zbiorach polskich: kobierce, makaty, namioty, pasy wschodnie, czapraki.

  • „drugie życie”  tkanin wschodnich w szatach i paramentach liturgicznych.

  • Przykłady tkanin tureckich konserwowanych w Katedrze: czaprak, kobierzec, makaty.


Orientalne źródła tożsamości szlachty polskiej
mgr Anna Makulec

Najwcześniejsze kontakty Polski i świata Orientu sięgają X wieku – czyli początków państwa polskiego. Stosunki dyplomatyczne między Polską a Turcją Osmańską zostały zapoczątkowane przez króla Władysława Jagiełłę, który w roku 1414 wysłał swoich posłów do Busy, na dwór sułtana Mahmeda II. Chociaż w ciągu XV i XVI wieku wojska jagiellońskie często walczyły z lennikami sułtana, to oficjalnie między Polską a Portą Osmańską trwał pokój i rozwijał się handel. W tym czasie w Polsce kształtował się sarmatyzm – potężny prąd kulturowy, kojarzony z wpływami orientalnymi, zwłaszcza tureckimi. Tworząc polski strój narodowy, przyswojono pewne orientalne cechy ubioru. W sprzeciwie wobec zachodnich wamsów, kryz i koronek , szlachta polska sięgnęła do poważnej, długiej mody wschodniej. Prawdziwy Sarmata występował w kostiumie orientalnym, wzbudzając w europejskich stolicach podziw i zdumienie. Rzeczywisty dobrobyt ekonomiczny epoki ostatnich Jagiellonów łączył się z rozwojem handlu ze Wschodem. Wielkie ośrodki orientalne: Stambuł, Bursa, Kaffa, Ishan i Kaszan uznane były za źródła bajecznych dostatków i drogocennych towarów: tkanin, broni, oporządzenia jeździeckiego, złota, pereł i szlachetnych kamieni oraz przypraw kulinarnych.

Za panowania króla Stefana Batorego nasiliła się moda węgierska, która także inspirowała się kulturą turecką. W czasach króla Zygmunta III znaczenia nabrały kontakty z Persją, ponieważ nasilające się konflikty z Portą Osmańską położyły kres żywej wymianie handlowej z miastami tureckimi. Kolejna faza mody sarmackiej nastąpiła od połowy XVII wieku wraz z pojawieniem się kontusza, pasa kontuszowego oraz szabli – karabeli i nasiliła się za czasów Jana III Sobieskiego. Król wojował z Osmanami, ale ulegał czarowi ich sztuki. Trofea i łupy wojenne spod Chocimia i Wiednia wzbogacały polskie dwory i pałace, wywołując podziw dla kunsztu ich twórców i wpływając na kształtowanie się gustu Polaków [1]. Były również składane jako wota w kościołach i klasztorach.

Wspaniały zespół bliskowschodnich tkanin król Jan Sobieski ofiarował po odsieczy wiedeńskiej klasztorowi OO. Paulinów na Jasnej Górze. Część z nich przetrwała do naszych czasów, część zachowała się fragmentarycznie, a inne posłużyły do wykonania ubiorów i paramentów liturgicznych. Wschodnie makaty i tkaniny, m. in. z przetykanych złotem aksamitów i brokatów, powszechnie wykorzystywano na boki ornatów i spódnice kap liturgicznych, z małych fragmentów szyto palki i bursy, na preteksty ornatów i kap używano wschodnich pasów. Ozdobne, haftowane czapraki końskie zyskiwały nowe życie jako antependia – tkaniny służące do ozdoby ołtarza. Niezwykłe bogactwo i barwność tkanin wschodnich przydawały splendoru świątyniom chrześcijańskim.

Obiekty konserwowane w Katedrze Konserwacji i Restauracji Tkanin Zabytkowych Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie

Pracownicy i studenci Katedry od wielu lat współpracują z Klasztorem OO. Paulinów na Jasnej Górze, otaczając opieką konserwatorską bezcenny zbiór tkanin. Wśród obiektów poddanych konserwacji znajdował się m.in. zespół jedwabnych makat tureckich. Dotychczas tkaniny wywodzące swój rodowód ze sztuki Wschodu były dwukrotnie przedmiotami zrealizowanych w Katedrze prac magisterskich i zostaną zaprezentowane w postaci fotograficznych reprodukcji w skali 1:1 wraz z prezentacją procesu ich konserwacji.

Jedną z nich był XIX-wieczny pas kontuszowy z sygnaturą „Sluck” i Barankiem Paschalnym w tarczy herbowej (ze zbiorów prywatnych).

W popularnym odbiorze pasy kontuszowe to typowo polska tkanina, stanowiąca wyróżniający element szlacheckiego stroju narodowego. Tymczasem ojczyzną tych jedwabnych pasów są kraje Orientu – Persja, Indie i Turcja. Pierwsze pasy sporadycznie zaczęto sprowadzać do Polski pod koniec XVI wieku. Handlem towarami wschodnimi zajmowali się głównie kupcy ormiańscy. W drugiej poł. XVII i na początku XVIII wieku pasy cieszyły się już taką popularnością, że Ormianie zaczęli organizować pracownie tkackie, pracujące głównie dla potrzeb polskiego rynku, w Konstantynopolu. Od ok. 1740 roku tkacze ormiańscy przenosili swoje warsztaty ze Stambułu na wschodnie ziemie Rzeczypospolitej. Pierwsze pracownie pasów kontuszowych powstały m.in. w Brodach, Buczaczu, Stanisławowie, Nieświeżu, później w Słucku, Grodnie,  Kobyłce i Warszawie [2].

Kolejną pracą magisterską o wschodnim rodowodzie był czaprak z herbami Korzbok i Jelita z XVII/XVIII wieku, ze zbiorów Muzeum Lubelskiego w Lublinie.

Za kolebkę czapraków – okrycia konia pod siodło – uważana jest Turcja. Były wykonywane ze skóry, sukna, aksamitu lub ciężkiej tkaniny jedwabnej, często bogato zdobione. Początkowo sprowadzano je do Polski z Turcji i Persji, później wykonywano również w rodzimych pracowniach ormiańskich, często wg wzorników tureckich. Jedna hipoteza o pochodzeniu czapraka konserwowanego w Katedrze zakłada sprowadzenie tkaniny z Turcji i dohaftowanie herbów w polskiej pracowni, druga – wykonanie na miejscu całego czapraka wg tureckiego wzornika. W procesie konserwacji obiektu do ujednolicenia kolorystyki i retuszu ubytków w czerwonym suknie czapraka zastosowano specjalnie wylewane arkusze z masy z włókien wełnianych.

Wśród poddawanych konserwacji obiektów kursowych znajdowała się XVIII-wieczna bursa z Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej.

Była to bursa wiatykowa w formie torebki z półokrągłym dołem, służąca do przenoszenia Najświętszego Sakramentu do chorych. Skórzana klapa haftowana srebrnymi i złotymi nićmi prawdopodobnie pochodziła z XVII w. i pierwotnie mogła stanowić jeden z elementów siodła. Wzór haftu posiadał wyraźne analogie do wschodnich czapraków.

Konserwowano również w ramach zajęć kursowych welum z Muzeum Archidiecezjalnego w Warszawie (XVII wiek, Grodno).

Powstało ono pod wyraźnym wpływem kultury Orientu. Haft nićmi jedwabnymi i z oplotem metalowym na tkaninie jedwabnej zawiera typowe wschodnie motywy: stylizowane róże, tulipany i owoce granatu. W polskich haftach z XVII wieku podkreśla się duże wpływy wzorów wschodnich – niekiedy trudno jest określić proweniencję dzieła hafciarskiego.

Studenci wykonują ćwiczenia w różnych technikach kobierniczych, przygotowujące do konserwacji kobierców. Analizują technikę wykonania, sporządzają rysunki rekonstruujące wzór w ubytkach i wykonują konserwację kobierca tureckiego – modlitewnika typu ghiordes z Muzeum Narodowego w Warszawie ( XVIII w., Turcja Zachodnia, Anatolia, wym. 164 x 135 cm).

Sztuka kobiernicza wywodzi się z Azji Środkowej. Do jej rozwoju przyczynili się Turcy, którzy w XI w. osiedlili się na terenach dzisiejszej Anatolii i z kolejnymi podbojami rozwijali ośrodki kobiernicze.

W Katedrze znajdują się fragmenty XVI i XVII-wiecznych tkanin wschodnich wykonane w technice lampasu.

Dodatkowo, pokazane zostaną, w zestawieniu ze zdjęciami oryginałów, kopie tkanin i haftów, które dowodzą koniecznej dla konserwatora tkanin: precyzji, staranności, umiejętności obserwacji i sprawności manualnej. Jednocześnie prace studentów stanowią znakomity materiał dydaktyczny ilustrujący różnorodne techniki tkackie i hafciarskie stosowane w przeszłości na różnych obszarach geograficznych. Prezentację dorobku Katedry dopełnią prezentacje najciekawszych prac magisterskich – proporzec z panterą (M. Doroszczyk), tkanina grobowam ubiór męski (A. Chabracka), ornat (M. Koc) – wybranych tkanin artystycznych wykonanych przez studentki oraz objaśnienia stosowanych, a często opracowanych w katedrze technik konserwacji i restauracji.

[1] Zdzisław Żygulski jun., O polskim orientalizmiez katalogu wystawy Orient w sztuce polskiej, Kraków 1992
[2] Chruszczyńska J., Pasy kontuszowe…, Warszawa 1995

Besplatne Igrice Playing games is one of the popular recreational cheap michael kors activities for both kids and parents. Most kids Michael Kors handbags cheap like to play with their dad. Even dads too look forward to play with kids; it refreshes their mind after a michael kors outlet hectic day’s work. Games are the best way to relax and refresh your mind after a stressful day. With the changing lifestyle people hardly have time to play. They spend most of their time working and during weekends they prefer to sleep. If at all they gather themselves together to play with their kid, they don’t have cheap michael kors the stamina to keep up with their kids. So now the generation is changing and everyone prefers to play video games. Online flash games have become the latest craze. Kids just enjoy playing flash games. The major advantage about these free flash games is that you can log into any gaming website and play your favorite games for free. There are various options in these free flash games. Most websites have provided with michael kors handbags new options to attract visitors to their site. One such example is
Boxes And Carton Sealing Tape Planning on changing residences soon? If you’re in for a big change of location, it pays to take stock of your situation early rather than later. For certain, relocating can be an exciting new chapter in your life, but getting there can be a whole different story. You’ve probably heard plenty of nightmare moving stories from your neighbors. You may even have some yourself from previous moves. Even so, you shouldn’t cheap michael kors let the burdens of travel cause you so much panic. Moving is an adventure, and all you need to cheap Michael Kors handbags enjoy it is some boxes, a reliable plan, and plenty of carton sealing tape. There is one very important detail you must keep in mind: packing is the one piece in the moving equation that can make your move a breeze or a disaster. If you don’t pack properly, you could end up spending countless hours looking for stuff before and after a move. You could even end up damaging some of your precious cargo. So which type of boxes should you choose? Should you purchase new ones or will recycling old boxes be enough? Does bigger mean better? Sure, a bigger box can hold more, but will the material be strong enough to cheap Michael Kors handbags handle the weight? Whichever type of boxes you settle on, be cheap Michael Kors sure to michael kors handbags test the sturdiness of your boxes before you start packing your stuff in. As a rule of thumb, each box you fill should not weigh more than 50 lbs., regardless of size. Even if you’ve hired a moving company, remember that you may still have to move the boxes yourself, so make sure you can actually lift them. If boxes beyond 50 lbs. cannot be avoided, keep them at a minimum. Your packages are only as good as the packing material you use to seal them in, so be sure to use quality packing material, and use them properly. It will be unwise to scrimp on packing materials if your boxes require sturdy stretch wrap film to keep them steady in the truck, then don’t hesitate to do so.
Articles Connexes: