Uta SİENKİEWİCZ

Bursa ziyartimizden özellikle çok iyi hatırladığım iki şey var: mekanik tezgahta yapılan jakard kumaşları bir de Bursa’ya yakın Cumalıkızık açık hava müzesi; onun renkler kompozisyonu, hatta “Eski” (mesela mahvolmuş binalar, kırık bina cepheleri) – “Yeni” (çatılar üzerindeki güneş plakaları) karışımı. İşte buna, yani nakış yapma ve dokumacılık yöntemlerine dayanarak, hatta Türk desen ve Cumalıkkızık köyü renklerinden ilham alarak koleksiyonumu hazırlamaya çalıştım.

Tam geleneksel kumaşları tasarlamak istemediğim için onları çağdaşlaştıracak bazı zıt unsurları kullanmaya karar verdim. Plastik iplikler, gri iplik, rafya ipi ve yün keçesini karıştırdım, aralarına da kumaşın şeffaflık ve parlaklık özelliğini sağlayacak tül, organza ve ham ipek gibi başka madde kemerciklerini ekledim. Sonuçta modern süveterler için ideal kumaş koleksyonunu alabildim.

Kumaşların koleksiyonu:

fot. Cezary KOCZWARSKI